Potgrondleed

Sinds ik hier woon, komt vroeg in het voorjaar altijd een vertegenwoordiger van het Mannenkoor aan de deur, met een potgrondaanbieding (waarmee je ook de vereniging steunt). In 2011 voor het eerst meegedaan, en ik had toen al het idee dat mijn fuxen van deze potgrond niet gelukkig werden.
Daarom in 2012 niet meegedaan, en vorig jaar had ik ze gemist. Dit jaar weer netjes drie zakken aangeschaft. En nu staan al mijn fuxen weg te kwijnen. Niet om aan te zien. Ze groeien nauwelijks, ze bloeien niet of nauwelijks.
Die potgrond is veel te massief en te zwaar. Uiteindelijk heb ik toch maar een zak andere potgrond gehaald en ben de kleinere planten gaan verpotten, ook al is het al begin juli.
Had 't er trouwens met de vader van HvHE over - niet alleen mijn kippenguru maar ook een zeer ervaren fuchsiakweker - en het blijkt dat ook in Markelo het mannenkoor potgrond verkoopt. Hij neemt altijd maar één zak, want je wilt je plaatselijke verenigingen steunen... Maar voor fuxen is die grond waardeloos, bevestigt hij.
Bij het verpotten bleek dat de koorpotgrond onderin de potten verdorie stond te rotten.
Nooit meer.

ETA: Na een week of drie bleek dat de verpotte planten onmiddellijk goed aan de groei gingen. Al het blad dat ze in de koorpotgrond gemaakt hebben sterft af, maar ze lopen nu mooi uit en beginnen knoppen te m.aken. Het is inmiddels augustus, de grote planten staan nog steeds in die verkeerde grond en ik twijfel hevig of ik niet alsnog een paar zakken goeie grond moet halen en ze allemaal alsnog verpotten.
Dezelfde vraag speelt voor de Stromboli roos, die het in de koorpotgrond ook helemaal niet naar z'n zin heeft, al heeft hij in het voorjaar wel twee aardige bloemen geproduceerd.

Ontsnapfux

De fuchsia's die in een doos met turfmolm in winterberging zaten, willen eruit! Dus ik heb ze maar opgepot.
De grote fuxen hebben de hele winter gewoon in hun pot op het terras gestaan - da's dan weer het gemak van zo'n zachte winter. Ze lopen allemaal vrolijk uit. Wat nog bizarder is, ik had ook twee gewone geraniums buiten laten staan en ook die hebben het overleefd. Ze gaan al bloeien. Hoogst merkwaardig.

Winterberging

Fuchsia's opruimen voor de winter, het is en blijft een heel wreed werkje - want ze staan bijna allemaal nog prachtig te bloeien. Maar er is nachtvorst voorspeld, dus er is geen ontkomen meer aan.
De geurgeraniums staan nu in het kleine kamertje, de kleinere fuxen zitten in een grote doos met turfmolm, en de grote fuxen zijn teruggesnoeid en staan op het terras strak tegen het huis aan, want ik heb nog geen doos waar ze in passen.
Nu nog even een definitief plekje bedenken voor de winter...

Fuchsia

Marktplaats, ik zit er regelmatig rond te neuzen, vaak niet eens met de intentie om te kopen... Maar een paar dagen geleden kwam ik een advertentie tegen van een echte fuchsialiefhebber, die stekjes met naamkaartjes aanbood en ze ook nog wilde opsturen. Er zaten zulke leuke soorten tussen, dat ik het niet kon laten, ik heb er acht besteld: Hannah, Ingram Maid, Lia Diels, Jenny Sorenson, Maxima, Micky Goult, Tiki en Winston Churchill.
Reuze leuke correspondentie met de verkoper, trouwens. De stekjes arriveerden per stuk, met hun stekpotjes indivueel voorzichtig opgerold in krantenpapier. Natuurlijk waren ze zich rotgeschrokken van zo'n behandeling, en hier en daar was de aarde uit de potjes geschud. Ik heb ze snel overgezet in iets grotere potjes. Er zaten vrij lange stekken bij, mogelijk bedoeld om ooit stamfuxjes te worden, maar dan had ik moeten stutten om ze overeind te houden - eentje was onderweg afgebroken - dus ik heb ze meteen maar getopt, winterberging voor stamfuxen zou toch een probleem zijn.
Hele verschillende planten: sommige stonden er meteen fier bij, sommige waren heel ongelukkig, maar inmiddels beginnen ze te wennen aan de nieuwe omstandigheden :).
Op de foto hierboven de Flash, die geweldig staat te bloeien.
Onderaan een verschijnsel dat zich op het ogenblik bij verschillende van de grote planten voordoet: frommeltopjes. Geen idee hoe dat komt.

Zomerklaar...

Zo, eindelijk de fuxen klaar voor de zomer. Tegen de muur de oudere planten, op het terras de stekken van vorig jaar (en de drie stekjes van dit jaar uit Heerde). Alles zonder naamkaartjes, maar als het goed is herken ik ze wel weer als de bloemen verschijnen. Allemaal overwinterd in de pot in de keuken. Het voordeel is dat ze al lekker aan de groei zijn (de grote planten zijn al twee keer getopt), het nadeel is dat potting on lastig is, dat gaat een stuk makkelijker met planten die zonder pot opgeborgen waren. Volgend jaar gaan ze zonder pot in turfmolm in de trapkast, want de hele winter de grote bakken met planten in mijn kleine keukentje is een beetje behelpen. Zeker als de winter zó lang duurt.
Want de winter duurt echt bizar lang, het heeft van de week nog gevroren aan de grond! Tintelende vingers van de kou in het losloopgebied. Het KNMI heeft dan ook bevestigd dat het de koudste lente sinds een halve eeuw is. De natuur loopt wat achter, maar ziet er verder prima uit, want het heeft ook meer dan voldoende geregend.
Het weerbericht is nu voorzichtig optimistisch...

Good old Alfred

Pelargoniums zijn leuk, maar je kunt natuurlijk niet naar een fuchsiakwekerij gaan en geen fuxjes meenemen :).
Ik heb het bescheiden gehouden, drie plantjes maar! Alledrie soorten die ik vroeger ook al had.
Links Devonshire Dumpling, in het midden good old Alfred de Groot (zo'n onverwoestbare, makkelijke fux, één van de eerste fuchsia's die ik ooit had, uit de collectie van de ouders van HvHE) en rechts Royal Velvet (de eerste die ik ooit zelf heb aangeschaft, bij dezelfde kwekerij trouwens, al heette die toen nog Spek).
In de achtergrond de knalrode pot die we vanmorgen bij Intratuin hebben aangeschaft, en die er foto-voor-een-design-tijdschrift gaaf uitziet op het bankje van het houthok.

Ever the optimist

Het was vandaag nog niet echt De Dag (we krijgen nog minstens een week met "'s nachts lichte vorst"), maar het begon er al aardig op te lijken! Fluitende vogeltjes alom, ik heb zelfs al de eerste merel gehoord, al klonk hij nog wat schor.
De fuxen konden dus weer naar buiten, vanmorgen. Hele optimische planten, want ook al staan ze in de keuken, ze zijn lekker aan de groei en één ervan zit zelfs vol knoppen!

Out and about

Vanmorgen naar de Fuchsiamarkt in Markelo. Viel een beetje tegen, ondanks het feit dat het georganiseerd wordt door De Bellenkreenk - ze verkochten geen eigen planten maar planten uit de handel, allemaal zonder naamkaartje. Toch twee planten meegenomen, eentje waarvan iemand wel de naam wist.
Daarna genoeglijk koffie gedronken bij de vader van HvHE - met een korte tuinrondleiding, uiteraard :). Schattige kleine eendjes en een hele listige kweekbak: een speciekuip met de potjes op een laagje aarde, afgedekt met helder folie. Werkt perfect, zo te zien.
Vervolgens: een pré-fête-de-mère tractatie van JD: lunch bij Bronsbergen. Helaas te koud om op het terras te zitten, maar héérlijke sandwiches en heel gezellig.
's Middags rond wijntijd kwam HvH even langs met een onverwacht cadeautje: het boek Recettes pour bien vivre. Een fraai uitgevoerde eigentijdse bewerking van een frans kooktijdschriftje uit 1870. Allemaal van die lekkere no nonsense recepten met veel boter, slagroom, ingekookte wijn en knoflook :).
Het was vandaag best zonnig zo nu en dan, maar het bleef koud en voor vannacht is er nachtvorst voorspeld. Nachtvorst! Tsk. De tomaten en de fuxen strak tegen het huis gezet en lekker de kachel aangemaakt. Tara vond dat ook een puik plan.

Fuchsia's

Was ik na mijn verhuizing in 2009 weer begonnen met het opzetten van een collectie fuxen, dankzij een aantal planten die ik van HvHE had gekregen... Bleek dat ik de winterberging nog niet goed geregeld had. Genant! Ze hebben geen van alle de winter overleefd. Vorig jaar dus een fuchsialoze zomer.
Dit jaar voorzichtig weer begonnen met twee hangmandjes van de bloemenwinkel - geen idee welke cultivar het is, maar ze doen het prima (daar is de foto ook van). En vanmiddag toch maar weer even naar de (laatste) open dag van de familie Elsman. Ondanks het slechte weer (of misschien dankzij, fuxen houden tenslotte van regenachtige zomers) stond hun tuin er weer fantastisch bij.
Toch maar weer drie planten aangeschaft :).
Ik ben van plan om toch weer een collectie op te bouwen (en ze dit keer wèl goed op te bergen in de winter!), daarom in de posten hieronder informatie over die drie planten...

Fuchsia Silver Dollar

Gekocht bij Elsman, zomer 2011.
Gekweekt door Mitchinson in Engeland in 1995.

Fuchsia Koning Boudewijn

Gekocht bij Elsman, zomer 2011. Plant is zo te zien een jaar oud.
Gekweekt door Saintenoy in Belgie in 1991. De moeder is Atlantis x F. magellanica var. gracilis.

Fuchsia Karina

Gekocht bij Elsman, zomer 2011. De plant is zo te zien gestekt in 2009.
Gekweekt door De Groot in 1977.

De zon schijnt toch?

Vroeg. Héél vroeg. Te vroeg, waarschijnlijk. Maar ze zagen er zo ongelukkig uit in de vrieskist en het was ineens zulk heerlijk weer...
Als er nachtvorst dreigt, gaan ze het tuinschuurtje in, no problem.
Dit jaar toch ook maar 's op zoek naar gewone huis-tuin-&-keuken Beacons, die doen niet kinderachtig over een nachtvorstje.

Winterberging

Ze staan er nog prachtig bij, maar ik moet onverbiddelijk zijn. Uit de pot, teruggesnoeid tot stompjes, en hup! in de vriezer.
Het is wreed, maar het moet nu eenmaal.
Ook de Rohees New Millenium, die op de valreep nog mooie bijna zwarte bloemen geproduceerd heeft.

Experiment met fuchsia slideshowfilmpje

Meet Jef

Vandaag was de laatste Open Tuindag van dit jaar bij Elsman in Wichmond. Toch maar even gaan kijken, en toch maar een fux aangeschaft: Jef van der Kuilen. Ik had er nog nooit van gehoord, want hij is van 2004. Gekweekt door Michiels in België en hij zou een hangende groeiwijze moeten hebben - de plant die ik vandaag heb meegenomen ziet er niet zo hangerig uit, maar charmant is hij wel.
De tuin zag er zoals altijd schitterend uit, waar een uit de hand gelopen hobby al niet toe kan leiden :).

Mest

Een plant in een pot, en zeker een bloeiende plant in een pot, heeft een hoop voeding nodig. Er is op dat gebied ongelooflijk veel te koop, maar het meeste daarvan is synthetisch en daar ben ik principieel tegen (al is dat voor een potplant waarschijnlijk misplaatst). Mijn fuxen hebben de afgelopen jaren eens in de maand (ofzo) een handje koemestkorrels gehad. Daar deden ze het redelijk op, maar niet zo overvloedig als de planten van kunstmestgebruikers. Bovendien lees ik dat de kwekers van tentoonstellingsplanten de voorkeur geven aan vaak (meer dan eens per week) een beetje bijmesten in plaats van eens in de week.
Experiment. Een handvol koemestkorrels opgelost in een emmer water, en een theelepel Ocean Grown toegevoegd. De hele dag regelmatig even flink roeren, en 's avonds bij de planten gegoten. De vraag is nu natuurlijk: hoe vaak zou dat moeten? Om te beginnen maar 's twee keer in de week. Ben benieuwd.
Die Ocean Solution heb ik trouwens al jaren in huis - maar volgens mij kan het niet bederven, een mineraal blijft een mineraal, toch?

De laatste

Allerschattigst bloempje, naam onbekend.

Celia

Celia Smedley, natuurlijk. Een fux die je uit duizenden herkent.

Regen

Er waren allerlei leuke dingen om te doen vandaag. De Deventer Boekenmarkt (hoewel ik dat niet van plan was), de Landgoedmarkt in Dieren (daar zou ik samen met B naar toegaan), maar het regent al onafgebroken sinds vanmorgen. Geen buien, maar echt regen. Voor vanmiddag waren er opklaringen voorspeld, maar ik moet het nog zien.

Update uur of vijf: toch nog even naar Tonden gereden om fuxen te scoren. Er komt zo nu en dan een waterig zonnetje door, maar het blijft tegelijkertijd zachtjes regenen. Deze fux is echt een oude bekende: Display.

Maar ik heb echt geen flauw idee hoe deze heet. Het is een grote, beetje grove hanger.

Update uur of negen: het is toch nog een mooie heldere avond geworden. Voor het eerst het rondje over het spoor gelopen en daarbij, ook voor het eerst, de applicatie "Tracker" op mijn nieuwe foon aangezet. Hmmm. Hij geeft keurig aan dat ik 36:31 minuten gewandeld heb, maar ook dat de afstand twee meter was. Kennelijk snap ik nog niet goed hoe het appje werkt. (Ik heb de afstand maar even bekeken op Google Maps: 3,2 kilometer).