Het is november.
Het is twintig graden.
Het gras moest nog een keer gemaaid.
Op de composthoop bloeit een oostindische kers, die een week of wat geleden spontaan is opgekomen.
Overal staan prachtige paddestoelen.
Ik heb de hele dag in een t-shirt rondgelopen.
Het is bizar. Maar wel lekker :).
Dat had ik veel eerder moeten doen: een mooi, stevig opstapje aanschaffen. Met name om de bovenkant van de haag netjes te kunnen knippen (maar voor allerlei andere dingen zal het ook goed van pas komen). Heb ik jaren onhandig staan wiebelen op een kunststof krukje, terwijl je voor nog geen vier tientjes riant hogerop kunt komen.
Sinds ik hier woon, komt vroeg in het voorjaar altijd een vertegenwoordiger van het Mannenkoor aan de deur, met een potgrondaanbieding (waarmee je ook de vereniging steunt). In 2011 voor het eerst meegedaan, en ik had toen al het idee dat mijn fuxen van deze potgrond niet gelukkig werden.
Daarom in 2012 niet meegedaan, en vorig jaar had ik ze gemist. Dit jaar weer netjes drie zakken aangeschaft. En nu staan al mijn fuxen weg te kwijnen. Niet om aan te zien. Ze groeien nauwelijks, ze bloeien niet of nauwelijks.
Die potgrond is veel te massief en te zwaar. Uiteindelijk heb ik toch maar een zak andere potgrond gehaald en ben de kleinere planten gaan verpotten, ook al is het al begin juli.
Had 't er trouwens met de vader van HvHE over - niet alleen mijn kippenguru maar ook een zeer ervaren fuchsiakweker - en het blijkt dat ook in Markelo het mannenkoor potgrond verkoopt. Hij neemt altijd maar één zak, want je wilt je plaatselijke verenigingen steunen... Maar voor fuxen is die grond waardeloos, bevestigt hij.
Bij het verpotten bleek dat de koorpotgrond onderin de potten verdorie stond te rotten.
Nooit meer.
ETA: Na een week of drie bleek dat de verpotte planten onmiddellijk goed aan de groei gingen. Al het blad dat ze in de koorpotgrond gemaakt hebben sterft af, maar ze lopen nu mooi uit en beginnen knoppen te m.aken. Het is inmiddels augustus, de grote planten staan nog steeds in die verkeerde grond en ik twijfel hevig of ik niet alsnog een paar zakken goeie grond moet halen en ze allemaal alsnog verpotten.
Dezelfde vraag speelt voor de Stromboli roos, die het in de koorpotgrond ook helemaal niet naar z'n zin heeft, al heeft hij in het voorjaar wel twee aardige bloemen geproduceerd.
Mijn nieuwe hek is af en het is echt schitterend geworden! Let op de prachtige design-sluiting en het listige blokje onderaan, dat ervoor zorgt dat het precies dichtvalt en niet doorzwiept. Wat een verademing! Moeiteloos met één hand te openen en te sluiten, Tara-proof en ook gewoon mooi, met die brede horizontale planken.
Als "half-fabrikaat" met de Dodge hierheen gebracht, en ter plekke door RT geplaatst en afgewerkt.
Ik ben er superblij mee.
Mijn tuinhekje is nu vijf jaar oud. Het was, zo bleek in de praktijk, toch net iets te laag (want Tara springt er overheen), dus het is verhoogd met een primitieve kippengaas+bamboe constructie die er niet bijzonder aantrekkelijk uitziet. Wat vervelender is: één van de staanders is op maaiveld niveau afgebroken/doorgerot, waardoor de hele constructie erg gammel is geworden.
RT heeft aangeboden om een nieuw hek te maken, op maat en wat hoger. Super! Eerst wat plaatjes bekeken van tuinhekken, en de conclusie was dat ik een landhek (met horizontale planken) mooier vind dan een tuinhek (met verticale planken). Vervolgens is er gemeten en gerekend. En vandaag zijn we naar de Fixet geweest om planken te kopen.
Puur toeval en wat een mazzel: toen ik terugkwam uit het losloopgebied zat er een net uitgevlogen meesje onder het terrasdak. Razendsnel koffie gepakt en met de camera in de aanslag op het terras gaan zitten... En ja! Ik heb er eentje echt uit zien vliegen. Eerst kijken, steeds een stukje verder tevoorschijn komen en dan met een sprong en nog onhandig klapperende vleugeltjes de wijde wereld in!
Zo klein, zo moedig :).
Hij kwam nog even neer naast de garage voor een laatste foto, daarna heb ik ze niet meer gezien.
ETA: De volgende dag het nestkastje leeggemaakt. Zo'n nestje is niet van takjes maar van een dik blok mos met haren van Jessie. Er lag nog één niet-uitgekomen eitje in, en één dood vogeltje - waarschijnlijk nog niet zo lang dood, want bijna net zo groot als de uitgevlogen siblings.
Natuurlijk zou het naief zijn om te denken dat er bij de teelt van sierplanten geen insecticiden worden gebruikt, maar op de een of andere manier heb ik daarvoor toch behoorlijk met de kop in het zand gezeten. Niet dat ik nou zo vaak bij tuincentra kom (scharrelen, ruilen, zelf opkweken zijn allemaal leukere manieren om aan plantjes te komen), maar zo begin mei samen met C naar Intratuin voor wat extra geur in de vorm van heliotropen en wat extra kleur door mooie hanging baskets... daar genoot ik toch echt van.
Maar nu heeft Greenpeace een onderzoek uitgevoerd naar insecticidegebruik in de sierplantenteelt. De resultaten zijn ronduit schokkend. Ze gebruiken #@$%*&!! zelfs imidacloprid! Da's een neonicotinoïde! Da's de categorie insecticiden die verantwoordelijk wordt gehouden voor de massale bijensterfte wereldwijd. De bij valt niet dood neer, maar raakt verzwakt en gedesorienteerd en vindt z'n korf niet meer terug (en overlijdt dus), of haalt de korf nog wel, en verspreidt het middel nog wat verder onder z'n familie (om daarna te overlijden). Het middel wordt niet alleen gespoten, maar - lekker makkelijk - je hoeft alleen het zaad ermee te coaten. Dan verspreid het zich door iedere cel van de plant. Hier een onderzoek van Natuurpunt.be.
En het is teruggevonden in planten die worden aangeprezen als bij-vriendelijk.
Misdadig.
Nooit meer naar een tuincentrum, da's duidelijk.
Maar een tuin zonder kleurige hanging baskets... Biologische kwekers van vaste planten zijn er genoeg, maar van hangmandplantjes zoals calibrachoa, verbena, bacopa? Zoeken, zoeken, zoeken en uiteindelijk eentje gevonden: Kwekerij Aadijk, bij Almeloooo. Nota bene gespecialiseerd in hanging baskets!
Op naar Almelo, samen met HvHE. En ja, de baskets zijn echt schitterend! Bovendien kun je vroeg in het voorjaar in een workshop je eigen basket beplanten, die dan in Almelo in de kas mag blijven hangen tot de IJsheiligen. Gaan we volgend jaar zeker doen. Heliotroop zit trouwens ook in het assortiment, maar die was al uitverkocht. Nog een reden om volgend jaar weer te gaan.
Onderweg werden we nog opgeschrikt door een aanrijdinkje (een mevrouw achter ons dacht we het kruispunt al op gingen rijden) en op de terugweg nog even naar Markelo voor koffie bij HvHE's vader en even genieten van de prachtige omgeving.
ETA: Vraag me trouwens af hoelang zo'n neonicotinoïde in de plant aanwezig blijft... Want een deel van de planten in mijn tuin komt oorspronkelijk wel uit een tuincentrum. Griezelig.
ETA2: Maar, zei iemand toen ik dit vertelde, bij Intratuin zoemt het zo gezellig van de bijtjes rond de lavendelplantjes. Ja, vielen ze maar ter plekke dood neer, dan werd het probleem tenminste duidelijk.
ETA3: Ik heb twee hangmanden en nog een pot meegenomen. De planten in de manden moeten nog een beetje bijkomen van de reis, maar de pot ziet nu al prachtig uit.
Twee strakgepakte kuub prachtige halfdroge kleine blokjes eiken, van een boom uit de regio. Gezaagd en gekloofd door John, vanmorgen gebracht door HvH.
ETA: Inmiddels keurig weggestapeld in het houthok. Wel een hoop gestapel, met zulke kleine blokjes :).
Hij stond er al toen ik hier vijf jaar geleden kwam wonen: een pioenroos. Elk jaar maakte hij twee of drie blaadjes en daar bleef het bij. Maar dit jaar heeft-ie ineens een bloem! Een hele mooie bloem, ook nog. Ik stond natuurlijk meteen in de houding met extra mest en mijn gietertje :). Benieuwd of dit het begin is van nog veel meer moois...
Surprise bij de koffie: real food blini's met gerookte zalm. C kwam er onverwacht mee langs - ongelooflijk lekker!
Daarna de hele middag lekker in de tuin bezig geweest: het pleintje schoongespoten en begonnen met hagen knippen - en dat terwijl het verdorie pas april is! Maar wel super weer om lekker buiten rond te rommelen :).
Zag op Facebook dat iemand een collage had gemaakt van wat er op het ogenblik in haar tuin bloeit. Leuk idee! Het was even zoeken (en daarna prutsen), maar inmiddels weet ik hoe je zoiets maakt in Elements (vooral dankzij deze tutorial). Leuk spelletje.
HvH en HvHE waren weer terug van een vakantie in Afrika, altijd goed voor interessante verhalen. En het voorterras is (zo goed als) af - een heerlijke plek om te zitten, met fantastisch uitzicht. Daar hoef je eigenlijk helemaal niet voor naar Botswana af te reizen :). Ook weer allerlei tuinplannen: er komt een knots van een vijver achter, en een vijver op de plek van de oude moestuin.
Ooit, lang geleden (midden jaren tachtig?), had mijn moeder bedacht dat ze rode rozen voor haar huisje wilde. Zo gezegd, zo gedaan. Alleen wilden ze maar niet gedeien voor het huisje, te weinig licht waarschijnlijk. Later zijn ze daarom verhuisd naar de oude moestuin, maar ook daar hebben ze de afgelopen twintig jaar een kwijnend bestaan geleid. Te weinig licht, te droog, teveel walnotenbomeninvloed in de bodem, wie zal het zeggen? Daarom staan ze nu op de nominatie om gerooid te worden. For old times sake heb ik er eentje meegekregen (met sneeuwklokjesbolletjes in de kluit, leuk). Niet dat mijn zanderige tuintje zo geschikt is voor rozen, maar misschien dat ik 'm in een pot aan de praat kan krijgen...
Geen idee welke roos het is - mijn moeder hield (toen ze nog goed was) uitgebreide aantekeningen bij van haar grootse rozenplannen, maar deze aanschaf kon ik niet meer terugvinden in de boeken die ik van haar ge-erfd heb. Uit een krabbeltje ergens in één van de boeken heb ik het vermoeden dat het de Stromboli is, maar zeker weten doe ik dat niet.
Wat een prachtige lentedag! Vanmorgen vroeg begonnen met een groot rondje Leuvenheim, genieten! Duizend kleuren groen, duizend fluitende vogeltjes, en het allermooiste soort landschap: weitje, akkertje, bosje, houtwalletje, stromende beek... En je komt er geen mens tegen, pas toen ik al terug bij de auto was begonnen de andere hondenuitlaters tevoorschijn te komen :).
Vervolgens het terrasdak schoongemaakt (toch maar met de hand - met hogedruk krijg ik de randjes wel schoner, maar om al die aanslag er af te krijgen werkt een EM oplossinkje toch beter). De geurgeraniums uit hun winterverblijf gehaald en gesnoeid (nog niet verpot), wat voegen in het tegelpad schoongemaakt, een stenen randje gelegd, de rozen bemest en het kippenhok schoongemaakt.
Tussendoor heerlijk in de zon gezeten.
Een welbestede eerste paasdag :).
Goh! Het was vandaag ineens De Dag! Heerlijk.
Dus lekker gewandeld, viooltjes in potten gezet (gelukkig had ik ze al in huis, C had ze eerder deze week meegenomen van de Intratuin) en de Mariaroos gesnoeid. Dat was een uitdaging, want de Maria is een roos die keihard terugvecht :).
De kip heeft het ook naar haar zin, ze vindt het altijd reuze gezellig als Tara en ik ook in de tuin rondscharrelen. De veren van haar kraag doen er wel erg lang over om uit te groeien, trouwens.
2011. 2012. 2013.
Appelbomen snoeien... in theorie weet ik wel hoe het moet, maar als ik dan met een zaagje onder mijn boom sta ga ik twijfelen en durf ik niet goed door te pakken. Daarom had ik Henk (van De Meander) gevraagd om te helpen. Vandaag kwam hij langs met mes, zaag en snoeischaar, en inderdaad: hij heeft de boom veel harder aangepakt dan ik gedaan zou hebben. Maar de Groninger Kroon heeft nu weer een prachtige open kroon en alle takken die langs het terrasdak schuren of dreigen dat te gaan doen zijn eraf.
Voor de notarisappel, die véél kleiner is gebleven, waren een paar snipjes met de snoeischaar al voldoende.
Super!! Ik ben reuze benieuwd hoe de boom er straks uitziet als hij in blad zit. En wat de opbrengst wordt...
Het was spannend om de druiven tot 1 november aan de plant te laten, maar een daverend succes! Ze zijn echt héérlijk, knapperig velletje, zachte binnenkant en onvoorstelbaar zoet.
Vanmorgen met C en SJ en de honden naar Bussloo, lekker gewandeld. Gevolgd door een voortreffelijke lunch bij een knappend haardvuurtje, met courgette pannenkoekjes, ei+geitenkaas muffins en boetweitwraps met zalm. En eigen druiven toe! Gezelligheid.
Intussen de afgelopen tijd voortdurend te druk om te bloggen... soms zou ik bijna willen dat er tijd was om eens lekker achter mijn geraniums (prachtige collectie geurgeraniums, mind you, ze doen het allemaal fantastisch) te zitten. De fuchsia's, die er in de warme zomer nogal ongelukkig bijstonden hebben zich ook helemaal hersteld, trouwens, en staan allemaal nog prachtig te bloeien.
Druk met EBEM, in de aanloop naar een ledenvergadering en met een website die grondig herzien moet worden - niet alleen de hele indeling op de schop, maar ook een hoop teksten schrijven/aanpassen, ik moet nu toch eindelijk eens goed Joomla leren. Ik heb dan ook een Personal Joomla Coach (deze) gevonden, voor een uurtje in de week. Hartstikke leuk, maar er gaat wel tijd in zitten.
Druk met de buurtbus, de ene wegafsluiting na de andere, klachten over chauffeurs die te hard door een woonwijk rijden, de vergaderingen notuleren omdat de secretaris geblesseerd is.
Never a dull moment :).
Jeetje! Drie kratten Groninger Kroon appels! En da's nog niet eens alles, want er hangen er nog een stuk of twintig in de boom waar ik niet bij kan - hopelijk vallen ze op het gras en niet op de bestrating.
Ze zijn echt héérlijk.
Het Notarisappelboompje (dat veel kleiner is gebleven dan de de Groninger) had ook een stuk of vijftien knotsen van appels, die heb ik al op :).
Zelfs om zeven uur 's avonds! Het is al dagen ècht zomer, heerlijk!
Wel droog, na de hoosbui van een maand geleden heeft het eigenlijk niet meer goed geregend.
Ik loop zo ongeveer de hele dag met de gieter rond, maar de potplanten staan er dan ook nog prachtig fleurig bij.
