Dat had ik veel eerder moeten doen: een mooi, stevig opstapje aanschaffen. Met name om de bovenkant van de haag netjes te kunnen knippen (maar voor allerlei andere dingen zal het ook goed van pas komen). Heb ik jaren onhandig staan wiebelen op een kunststof krukje, terwijl je voor nog geen vier tientjes riant hogerop kunt komen.
Mijn verjaardag begon met koffie en gebak in de zon op het terras bij Kromhout - niet voor mijn verjaardag, maar voor die van één van de buurtbuschauffeurs, die vandaag z'n laatste rit reed omdat hij 75 wordt. Voor die tijd al lekker ontbeten met heerlijke hapjes die C 's morgens vroeg al had gebracht. Leuke cadeautjes gehad, en 's avonds lekker met C gegeten op het terras bij een gezellig vuurtje.
"Hogedrukken", al had ik het maar één keertje gedaan, is leuk. Ik weet niet meer precies hoe ik erop kwam, maar eigenlijk zou ik ook wel zo'n apparaat willen. Aan de ene kant is het handiger om er zo nu en dan eentje te lenen (zo vaak heb je 'm tenslotte niet nodig), maar het nadeel daarvan is dat je dan achterelkaar door moet werken. Da's lastig, want dan staat alles blank :).
Dus aan het googlen. En omdat ik bedacht had dat het misschien ook wel handig zou zijn voor het terrasdak, is FT eerst nog een keer zo vriendelijk geweest om langs te komen met die van hem, om dat te testen. Dat werkte goed, met name langs de randjes, die krijg je met druk beter schoon dan met de hand. Al blijft het een probleem hoe je over de hele diepte van de terrasdakplaten moet werken, die zijn 3.70 meter lang...
Anyway. Grondig gegoogled, en gekozen voor een blauwe en niet voor die gele.
Soms sleep ik stukken sprokkelhout mee naar huis die ik achteraf te groot vind om zelf te gaan verzagen. Dus dit stuk maar aan HvH gegeven, voor z'n verjaardag :). (Ja, ik had ook nog een "gewoon" cadeautje).
Eén van de leukste features van mijn Efel kacheltje is dat hij een thermostaat heeft: een makkelijk verstelbaar luchttoevoerklepje aan de achterkant, waarmee je de "brandkracht" kunt regelen. Hard nodig in zo'n klein huisje als het mijne, want als hij volop brandt zou hij het huis kunnen smelten :). Alleen... dat klepje was oud en werkte niet zo nauwkeurig als je zou willen. Sterker nog, bij het begin van het stookseizoen een goeie maand geleden bleek dat het bijna helemaal niet meer werkte.
Onverwachte meevaller: het onderdeel was nog steeds na te bestellen!
Inmiddels heeft 't Kacheltje de nieuwe thermostaat geleverd en gemonteerd en ik kan de warmte weer op de millimeter nauwkeurig regelen, geweldig!
(En eerlijk gezegd wist ik niet eens dat er op de zijkant van de kachel zo'n keurige indicatie van de thermostaatstand zat! Volgens mij zat het knopje van de oude thermostaat ervoor...)
Vandaag was de Open Dag van het nieuwe gemeentehuis (en het is een prachtig gemeentehuis geworden). We hebben met de buurtbus een pendeldienst gereden vanuit Eerbeek, en zowel HTOV als BBL hadden een "promotiebusje" op het terrein staan.
's Middags met superhulp van C weer salades gemaakt voor het Oogstfeest van de Meander, dat morgen plaatsvindt. De weersvoorspelling is er optimistisch over, al is het de eerste dag van de herfst :).
Het is eigenlijk nog niet echt koud, buiten, maar wel regenachtig en een beetje kil. Hoog tijd om de kachel weer 's aan te maken! Tara is er fan van.
Het breiseizoen is ook weer aangebroken en ik was al begonnen aan een muts die past bij de Green Lice trui, vorig jaar aan begonnen maar hij is nog niet af. Toch is de verleiding om aan iets nieuws te beginnen natuurlijk ook groot. Ik heb het Visserstruien boek aangeschaft... dus vandaag maar 's even gaan neuzen bij Voskamp naar een geschikt garen :).
En voor een post over WAP eten ben ik al een tijdje op jacht naar een foto van een koe die gras aan het eten is. Omdat ik toch aan het rondtoeren was, hier en daar wat koeienfoto's gemaakt, maar ik had alleen de S95 bij me, dus het is nog niet wat ik zoek. Bij de buren van HvHE loopt een heel fotogeniek pinkje - daar moet ik een keer een grotere lens voor meenemen, want ze loopt met een heuse stier samen in de wei, dus die wei ga ik niet in :).
Vorig jaar heb ik in rap tempo mijn keukenservies vervangen door Bunzlau aardewerk en dat is redelijk compleet, ik heb alles wat ik voor dagelijks gebruik nodig heb. Er ontbrak nog maar één ding: een olijfolieflesje.
Op de kop af een jaar geleden heb ik bij Arte-Fact gevraagd of zoiets te leveren was. Dat was het wel, maar niet uit voorraad, het zou gemaakt moeten worden en dan kon even duren. Tsja. Als je eenmaal in je hoofd hebt dat je iets heel graag wilt hebben... Besteld, dus. Na een aantal maanden (maart dit jaar, ofzo) bleek dat er iets misgegaan was, het flesje zat niet bij de levering uit Polen. Kan gebeuren, ook tijdens het productieproces kan er nog van alles misgaan.
Maar geduld is een schone zaak, en nu is het er!
Ik vind 't prachtig.
Het was me heel vroeg in dit voorjaar meteen opgevallen: in een tuin hier om de hoek verschenen ineens grote stapels enorme beukenstamschijven. Ik rijd er met grote regelmaat langs, en zag telkens hoe er ferm gekloofd werd, en er verschenen steeds meer prachtige stapels haardhout. Vorige week toch maar 's de tuin ingelopen om te vragen of het voor de verkoop was of voor eigen gebruik. En natuurlijk of er korte stukjes waren, want zo te zien waren de meeste schijven toch meer dan 30 cm hoog en dat past niet in mijn kacheltje.
Er bleken ook mooie korte stukjes te zijn, en voor zeventig euro per kuub kon ik ze thuisbezorgd krijgen.
Et voilà. Twee kuub, niet kinderachtig bemeten.
Prachtige blokjes.
Ruim de helft gestapeld tegen de buitenkant van het houthok, met enige kunststapelwerk, want links zit geen steunpaal en rechts zit eerst het hekpaaltje, terwijl de achterrand daar een stuk achter zit. Geen succes, want het is allemaal kernhout en dat werkt als een dolle. Ik heb tot mijn stomme verbazing de hele stapel van ruim twee meter hoog per dag zien verschuiven, tot hij na een dag of vier omdonderde. Tsk. Ik wist van HvH dat dit soms gebeurt, maar het was voor het eerst dat ik het zelf meemaakte.
De rest (en een deel van omgevallen hout) netjes gestapeld binnenin het houthok. Volgens mij ligt het muurvast :).
Waarschijnlijk het mooiste houthok in the history of mankind. Je zou er natuurlijk hout in kunnen leggen, maar als zitje is het ook onovertroffen :).
Op mijn verjaardag is het altijd mooi weer! (Behalve in 1967).
Correctie.
Vroegah was het op mijn verjaardag altijd mooi weer.
De laatste jaren lijkt het nergens naar, en vandaag regent het sinds de lunch zo ongeveer onafgebroken.
Evengoed een leuke dag, daar niet van. Begon al super met een blad in de keuken met zowel ontbijt (aardbeien en courgettepannekoekjes) als ingredienten voor een lunch (met instructies). Heerlijk!
Construction Genius! Het houthok is nu onlosmakelijk verbonden met de schuur, zonder dat er in de muur geboord is!
Nuttig bezig: tuinschuurtje leeggemaakt, omdat HvH misschien dit weekend komt om het te vervangen door een mooi houthok (en nu is de garage een bende, c'est la vie). Auto schoongemaakt. Naar de Meander in het kader van jaarrond groentefoto's in de Meanderset).
Het was een heel mooi ouderwets tuinschuurtje. Met liefde gemaakt, waarschijnlijk een jaar of vijftig geleden. Goed van constructie, want het was kurkdroog van binnen. Maar helaas, niet gemaakt voor de eeuwigheid, want de achterwand begint weg te rotten en de golfplaatjes vallen van ouderdom uit elkaar. Renoveren of nieuwbouw... Het wordt nieuwbouw, HvH gaat het voor me vervangen door een multifunctioneel houthok, ook te gebruiken als zitje/barbequeplek!
En HvH bouwt over het algemeen wèl voor de eeuwigheid :).
De krant staat tegenwoordig bol van de aanbiedingen en kortingsbonnen die meestal volstrekt oninteressant zijn, maar van de week stond er ineens een bon in voor 25% korting op het Bunzlau aardewerk van de Country Store. De verleiding was te groot.
Vanmorgen samen met HvHE naar Gorssel :). Gelukkig hebben ze niet zo'n heel uitgebreid assortiment, anders waren we nog veel harder over de schreef gegaan. Daarna trakteerde HvHE ook nog op een lekkere clubsandwich. Leuke ochtend!
Ik heb een prachtig antiek zwart houten bureautje van mijn moeder geërfd. Beeldschoon en met enorme emotionele waarde, maar... het neemt een hoop ruimte in terwijl het volstrekt onpraktisch is. Te smal om lekker aan te zitten schrijven, te klein om er een laptop in op te bergen (om van de printer nog maar te zwijgen). Hoe mooi ook, een ongeschikt meubel voor een huisje waar je een beetje moet woekeren met ruimte en opbergruimte. Ik was dan ook al een tijd op zoek naar een dressoir-achtig kastje, liefst in de (vintage deense) stijl van mijn ladenblok en eettafel, maar wat ik vond was meestal te duur of nèt niet wat ik zocht.
Tot ik via de M-lijst zag dat iemand een kastje van haar grootouders wilde verkopen. Dat was 'm! We waren het snel eens over de prijs, en JD was zo lief om het voor me uit Soest te gaan halen - en meteen het bureautje door te brengen naar HvH (als ik het wegdeed wilde hij het graag hebben, en hij heeft een groter huis dan ik).
Dus nu staat het er. Prima. Alles waar ik een plekje voor zocht past er makkelijk in.
Alleen: één vak heeft glazen deurtjes. Wat zet je in een kastje met glazen deurtjes? Juist: siervoorwerpen. En die heb ik niet of nauwelijks, in elk geval niet van het soort dat je achter glazen deurtjes tentoonstelt. Ik verzamel niets, waarschijnlijk omdat ik meer houd van ambacht dan van kunst, en dingen vooral mooi vind als ze in de eerste plaats functioneel zijn.
Een eigenaardig soort luxe-probleem :). Maar er zal zich vast wel iets voordoen.
Kraanvogels!
Krokussen!
Koffie-in-de-zon!
De was lekker buiten aan de lijn.
De hele dag de keukendeur open.
De ramen gelapt.
De viooltjes... eh, nee, nog geen viooltjes in de potten, want die waren er nog niet. Gelukkig komen ze morgen bij Van der Bijl binnen.
De eerste dag dat je weer buiten kon zitten, wat een vreugde!
Heerlijk in de tuin gerommeld, de prikhekjes die ik vorig jaar gemaakt had om de kippen uit de zaaibedden te houden hergebruikt, nu om de kip uit de tuin van de buurman te houden (hij vond 't niet erg, die kip in z'n tuin, maar ik geloof ook niet dat hij er echt blij mee was). Voor het eerst weer tarwegras gezaaid van netjes voorgekiemde tarwekorrels.
Op de krokussen waren zelfs de eerste bijen al actief. En wie heeft er nou kraanvogels in - okee, boven - z'n tuintje? Prachtig gezicht. FT had ze ook gezien, ze hebben boven zijn tuin zelfs laag gecirkeld. Ze zijn weer een paar dagen later dan vorig jaar.
Chinees Nieuwjaar: frisse, nieuwe deurmat. Ik geloof dat dit een Feng Shui regel is. Hoe dan ook een mooie gewoonte, ik doe het al een aantal jaren.
Intussen is er vannacht weer een heel pak sneeuw gevallen, van die dikke, plakkerige sneeuw. Gelukkig is het overdag nèt boven nul,en de zon schijnt op het ogenblik uitbundig, dus het dooit redelijk rap weer weg.
